Светски ден за борба против артритисот: Не сум мрзлива. Живеам со болка што не се гледа.
Денеска, 12 октомври, се одбележува Светскиот ден за борба против артритисот (World Arthritis Day), кој за првпат беше одбележан во 1996 година.
Овогодинешната тема „Остварете ги вашите соништа“ е посветена на луѓето кои живеат со ревматски и мускулно-скелетни заболувања и на нивната борба да продолжат да ги остваруваат своите желби, планови и соништа, и покрај ограничувањата што ги носи болеста.
Но, додека во светот се организираат едукативни настани, дискусии и активности за подигнување на свеста, во Македонија овој ден речиси и да не се споменува. Особено откако престана да функционира Невладината организација за ревматизам и артритис – НОРА, гласот на луѓето кои живеат со овие заболувања остана уште помалку слушнат.
А зад дијагнозата стојат луѓе. Луѓе кои имаат семејства, работа, обврски, желби и соништа. Луѓе кои секојдневно се обидуваат да го приспособат животот на болка што често никој друг не може да ја види.
„Не сум мрзлива. Имам болка, деформитети и ограничени движења.“
Ова е дел од пораката што ја споделуваат луѓето со ревматоиден артритис – хронично заболување кое може да влијае врз движењето, секојдневните активности и квалитетот на животот.
„Се откажав од многу работи поради болка.
Престанав да се грижам толку многу за тоа како изгледам. Престанав да барам изговори за тоа дали можам да готвам. Престанав да носам чевли со високи потпетици. Престанав да се чувствувам виновна кога не можам да завршам сè што сум планирала.
Престанав да се прашувам кого или што да обвинувам.
Но, не сакам да продолжам да се откажувам. Сакам повторно да живеам.
За некои, ова е невидлива болест. На другите можеби им изгледам добро, но тоа не значи дека не чувствувам болка. Се обидувам да не се жалам, иако понекогаш ми е потребна речиси сета енергија што ја имам за да ги завршам најобичните дневни обврски.
Честопати ме разбираат погрешно. Малкумина знаат колку напор е потребен за еден обичен ден.
Оваа објава не е повик за сожалување. Таа е потсетник дека не секоја болка се гледа и дека не секоја борба остава видливи траги.“
Светскиот ден за борба против артритисот е потсетник дека на луѓето со ревматски заболувања не им е потребно сожалување, туку разбирање, поддршка и општество кое нема да ги проценува според она што го гледа однадвор.
Понекогаш, зад насмевката се крие болка. Зад откажаното излегување – исцрпеност. А зад недовршените обврски – борба за која никој не знае.
Бидејќи да живееш со хронична болест не значи да престанеш да сонуваш. Значи секој ден одново да бараш начин да продолжиш.
