„Саатот“ на Лидиј Митоска – Ѓорѓиевска, ќе го раскаже Кристина Димитрова низ Наташа, Димитар и Филип

Во театарот „Војдан Чернодрински“ се подготвува претставата „Саатот“ од Лидија Митоска Ѓорѓиевска, во режија на Кристина Димитрова.

Костимографија и сценографија: Благој Мицевски. Музика: Филип Јездиќ и Томе Темелкоски

Играат: 

Димитар Ѓеорѓиевски

Наташа Ачански

Филип Јездиќ 

„Саатот“ е интимна трагикомедија со апсурдни и постмодерни драматуршки елементи. Двајца актери на сцена ќе ги играат лицата на Вера и Јован, плус уште еден актер/музичар ќе го игра персонифицираниот ѕиден часовник. Улогата на часовникот ќе биде да покаже повеќе аспекти од животот на новото време.

„Што е време? Времето е она што часовниците го мерат“, рекол еднаш Алберт Ајнштајн. Но, времето не е само број на стрелките на часовникот – тоа е и начинот на кој го живееме животот.

Токму низ таа идеја се движи театарската претстава „Саатот“, која преку едноставен дијалог и минимално дејство отвора длабоки филозофски и социјални прашања за човекот, општеството и личното чувство за време.

Во центарот на приказната се Јован и Вера, брачна двојка со различно доживување на светот. Јован, како што го опишува писателката Митоска, е ведар и опуштен човек кој наоѓа радост во малите нешта и во мирниот живот. Вера, пак, не може да се помири со таа статичност. Таа чувствува дека општеството околу неа се распаѓа, а со него и нејзиниот личен живот.

Иако живее во љубов и разбирање со сопругот, Вера има чувство дека времето стои во место. Секој ден е ист, а рутината ја гуши желбата за промена. Таа постојано го убедува Јован да заминат и да започнат нов живот, но за него тоа е неприфатливо.

Во нивните животи постојат два различни ритма – два различни „часовници“. За Јован времето тече мирно и природно, додека кај Вера часовникот буквално ги одбројува секундите. Токму тој внатрешен часовник ја создава тензијата меѓу нив.

Претставата започнува во реалноста, а постепено се движи кон простор меѓу јавето и сонот. Низ кратки, разговорни реплики се отвораат темите на осаменоста, времето, љубовта и неможноста две души да го пронајдат истиот ритам на животот.

„Ќе се почувствува осаменоста, времето, двете души во времето и ќе се обидеме да го слушнеме нивниот ритам. Темата на распадот на душата и распадот на општеството игра клучна улога во концептот на претставата“, вели режисерката Кристина Димитрова.

„Саатот“ е претстава која го поставува прашањето:
дали времето е музиката на животот – и дали сите ја слушаме истата мелодија?

Претставата е дел од програмата за работа во 2026 година на театарот „Војдан Чернодрински“ поддржана од Министерството за култура и туризам. Премиерата е на почетокот на април.